تبليغاتX
!جــ ــنجالـــ ــي!

!جــ ــنجالـــ ــي!

سایه بون دل ما هم زیر بارش غم نابود شد!!!(●̮̮̃•̃)

معــــ ــــذرت!

ســــــــــــــلام...

دوكس جونا دلمون براتــــــ ـــــــون تنگوليده.....

ولي ما رو ببخشين فعلا اپـــــــــــــــ نمي كنيم...

ما رو از لينكاتون حــــ ــــــــذف نكنين...به زودي زود برميگرديم.

+ نوشته شده در  یکشنبه 2 آبان1389ساعت   توسط دنیز و آذین  | 

ie ruze khub miad

iani mishe biad?

cheghad dg baiad montazere in ruz basham?

chera faghat jelo paie man sang miofte?

chera doro baram be ham rikhte?

chera adama inghad namardan?

koli az in cherahaie bi javab tu zehnam hast ke ruzi 1000 bar jelo chesham miado mire

pas ki belakhare javabe soalamo mide?

chera rotbe haie 2 va 4 va 7 konkure arshad vaseie dashtane parvande siasi baiad az daneshga raftan mahrum beshan??

pas ki baiad javabe soalamuno bd?

bacheha delam grfte hata az dustaie namardam

delam vase ekhraj shodan az kelase talimat dini o riazi tangide

delam vase fo0o0sh dadane modiro  nazemam tangide

delam vase dava rah andakhtano dar raftane bad madresam tangide

iani vaghan ie ruze khub miad?

+ نوشته شده در  پنجشنبه 18 شهریور1389ساعت   توسط دنیز و آذین  | 

یــــ ـ ـ ـــه روز خوبــــــ اومــــد

 

 

                                                    

 

ســلامــ حالتـــ خوبــــه؟?

 

امــــــــروز ميخوامــ يه خاطـــره ديگــــه بگمـ از روزاي شــــاد مدرســــــــه!!

 

حتمــــا بخون باشه؟؟؟ كلي زحمتـــ كشيدم نكته ي انحرافي همــ داره!!

 

يـــه روز كـــــه داشتيمــ به خونه برمي گشتيمـــ تصميمــ مي گيريمــ زنگـــ يه خونه رو بزنيمـــ و

فـــــــرار كنيمـــ

 

 و ايــــن كارو هم مي كنيمـــ ولي از شانس مــــا عملياتــ با مو فــقـــيتــ انجامـــ نمي شه!!!

 

 

خبـــ داستان از اونجــــا شروع ميشـــه كه........

 

3 نفـــــــر بوديمــ يا 4 نفر درستـــ يادم نيستـــ

 

تو پياده رو داشتيمـــ مي رفتيم خونه...كـــه بچه ها يه خونه رو انتخابــــ مي كنن كه زنگشــــو بزنيم...

 

يكي از دوستامـــ زنگــو مي زنه بعدشمــ 2 تا لگـــد مي كوبــــه به در....

 

بعدش به راه خودمون ادامــــه مي ديمـــ مي ريمـــ كه يهــ ـ ـــــو يه زنه از خـــونه مياد بيرون...

 

يــــه خورده اينورو نگــ ـ ـ ــاه مي كنه يه خورده اونورو.....

 

بعـــــــــــــد يهو داد مي زنه.....

 

اهــ ـ ـ ـ ـــاي وايــــســـتـــيـــد ببينمـــ

 

ما هم اصـــــلا بــــه روي مباركــ نياورديم.....

 

دوبــ ـ ـ ــــاره زنه!

 

زنــــه: بي شعــــورا

 

ما:

 

زنـــــه : هي حرف زشتـــ مي زد احمقـــا..... صليــــته وايــــستا.

 

منم كــــه عصابــ مصابـــ ندارمـــ

 

ديدمـــ ديگـــه ما تو اين محل عـــابرو داريمـــ

 

خــــانومه همـــ هي جلفـــ بازي در مياورد....داد و بيــــداد وسط خيابون..

 

من: برگـــــشتم گففتم بله خانوم؟؟؟

 

زنــه: واســــه چي زنگــ مي زني؟؟؟

 

من: مگـــــه من بودم...؟؟؟!!

 

زنــه: پس كي بود شمـــا بوديد ديگــــه..

 

دوستانه منمــ دارند او جلـــو واسه خودشون ميرن به روي خودشونم نمي يارن...

 

من: منمـــ طوري وانمود كردم من با اونا نيستمـــ..

 

من : خانوم من نبودمـــ اونا بودن

 

زنه: بگو وايستن...

 

من: دختــــر خانوم,  دختـــ خاونم وايستا..

 

بچه ها هم كه اصلا انگـــار نه انگـــار..حالا مگه وايميستن..

 

من: محدثه يه لحظ‌‌‌‌‌ـــــه بيا ببين خانوم چي ميگه!!!

 

محدثــــه هم باز به راه خود ادامه مي دهد

 

محــــدثه برمي گرده و فقطــــ يكـــ لبخند تحويل من ميده...

 

محدثــــه:

 

من : خانوم ببخشيد ديگـــه من نبودم خدافظ....

 

اين ماجــــرا همين جا تموم ميشــــه ولي چند روز بعــــد دوبــــاره تصميمــ مي گيريمـــ زنگه اون خونرو

 

بزنيمـــ----

 

كه مي زنيمـــ بعدشمــ يه دونه لگــــد به در..بعد در حال دويدن فــــرار مي كنيمـــ و ميريمــ سمتـــ ايستگاه اتوبوس پيش بقيــــــه دوستان كه از بنده 2 سال بزرگـــتر تشريفــ دارن..

 

ما هم كه توي خيال خودمون زنه رو ايندفعــــه پيچونديم...

 

مي رسيمــ به ايستگاه...

 

من: خيلي خوشحال سلامــــــــ بچه هــــ ـ ـ ــا!!!!

 

كه يهو مي بينيمـــ يه پرشيــــا مشكي با چه سرعتي مياد كه ترمز مي زنه كنار پيـــاده رو و پياده ميشه..

 

2 نفر بودن يكيش همون زنه يكيشمـــ پسرش از شانســــه گه ما...

 

پسره هم از اينا كه بدن سازي ميره انقدر گنده بود كــــــــــــــه نگووو....

 

زنه: همين طوري كه به سمتـــ ما مياد ميگه: پســــرمــ خودشه همين بود

 

پسره: ماله كدوم مدرســــه اي+ فحــــاشي..

 

زنه: واسه چي اينكارو كردي من مريضمــ قلبمــ خرابه(حالا الكي هـــــــا از اينا كه فقط 3 بار دماغشو عمل كرده)

 

من: اجازه بديد من توضيح بدمـــ(حالا مگه پسرش ميذاره)

 

فريمــــاه: اقا يعني چي درستـــ حرفـــ بزن

 

يارو:بيبـــــــ بيبــــ(سانسور شد)

 

از اونور بيتا:

 

دوباره يارو:گفتمــ ماله كدومــ مدرســـه اي؟؟؟

 

منمـــ الكي يه خورده زنه رو قانع كردم و به پســـره هم اسم يه مدرســـه ديگه رو گفتمـــ

 

حالا پسرش مگه ول ميكــــرد..

 

فريماه بيچاره هم هي جوابشو ميداد....

 

كه اخــــر سر يارو يه حرفـــ خيلي زشتـــ بهش زد و اومد بزنه تو دهن فريـــماه, فريماه فرار ميكنه...

 

خانومه با پسرش سواره ماشين ميشن و ميرن....

 

منمـــ كه خيلي ترسيده بودم...

ولي تصميمــ گرفتيمــ فردا پليس ببريمـــ دمه خونش..(از اون حـــرفا كه فقط حرفه خبري از عمل نيســــت)

 

خبـــ دوستاي عزيز اينمـــ از يه خاطره ديگه...

و اما نكته هايي كه گفتم....

 

 

نكتــــــــه ي 1= دقتـــ كردي توي داستان من اصلا در نزدمـــ ولي كاسه كوزه ها سر من شكستــ؟؟؟

 

نكتــــــه ي 2=دقتـــ كردي من اصلا جوابــ اون پسرشو نمي دادمـــ ولي پسره هي به من فش ميداد؟؟

 

نكتـــــــه ي 3= اون خونه اي كه ما 2 بار زنگشو زديمـــ اصلا خونه نبوده ارايشگاه زنونه بوده..

 

خبـــ تموم شد ببخشيد طولاني بود تــــرو خدا نظر بديا با هــــزار تا شوق تعريفـــ كردم..

 

تا اپـــــــــ بعد

 

باي..

 

 

+ نوشته شده در  یکشنبه 7 شهریور1389ساعت   توسط دنیز و آذین  | 

خــــــــاطـــ ــره

با عـــــــرض ســــــ ـــلامــ

امــ ــروز می خـــــوام یه خاطـــــره بگمـــ براتون از روزای مدرســـــــ ــه

یـــه روز خوب کـــــه ما مـــــثل همیشــــه داشتیـــــمــ به سمتـــ خانه باز می گشتیــــم و طبق

معمــــول داشتیمــ خیره سرمـــون الــــــــوچه میل می کردیـــم.

 

جمعیتی داشتیــــم نزدیکـــــ به ۱۰ الـــــی ۱۲ نــــفر

کــــــه از ایـــن جمعیــــت تقریــــبا ۶ نفــــــر با اتوبوس روانــــه ی منزل میشــــوند

ما همـــــ مثل همیشـــــه کنــــار ایستگـــــاه اتوبوس با این دوستـــــان تجـــــمع می کنیمــ

و چون ایستـــــگاه بــــ ـــرای نشستن ما جــــــا نداشتــ ما در پیـــــاده رو ایستادیـــــم

بــــــــــــه طوری که مــــردم و افــــراد دیگـــ ـــر توانایی عبور نداشتند.

آن روز از روزهــــایی بود کــــه بچه ها قصد زود رسیــــــــدن بــــــــه منزل را نداشتند بخاطــــر همین

اتوبــــــوس اولی که می اید ســـــوار نمی شوند(در صورتی کـــــــه اتوبوس خالـــی بود)

در همان لحظـــــــه که ما پیاده رو را بند اورده بودیــــم صدایبوق موتـــوری به گـــوش رسید

 

که قصد پـــــــارک کردن در پیاده رو را داشتــــ

همان طـــــور که موتوری بدون توجـــــه به وجــــــودمابه سمتـــ ما می آید..

 

من:بچــــــه هــــا راه ندید...

یکـــــ پسره : اقـــــــا زیرشون کن..!!!

بچــــه ها:به طــــــــور ردیفی کنار دیوار پیاده رو می ایــــــستند

 

من:مـــــ ــــــرسی بچــــــه ها!(از توجــــــه بیش از حد به حــــــرف بنده)

 

همانطـــور که اقـــــــا در حال پــــــــارک کردن موتــــــور خویش بود

گلنــــــــاز یکی از هم کلاسی های بنــــــده که به صورتــــ اتفاقی در صحنه ی حــــــادثه حضــــور دارد

می گـــــــــــویــــــــد:

گـــــــلناز: ولی این کـــــــار شما تهاجمـــــ به حقوق شــــــهروندی استـــ

 

اقـــــــای موتور سوار رو به گـــــــلناز:

 

گــــلناز: از ترس راه خــــــــود را به سمت مکـــــــان اولیه کج می کند.

اقـــــــا به سمتــــ داروخــــانه که در پیاده رو واقع شده بود می رود و موتــــــور هم پـــــــارک شده استـ

 

بعـــــــد از رفتن اقــا.....

شهرزاد: بیــــــا موتورشو پرتـــ کنیم تو جــــــوب.

 

من:اخــــه مردش هستی؟؟؟

 

من کـــــه بــــــــه صورتــ شوخی و مصنوعی بـــا نوکــــــ پابــــه لاستیکــــ موتور می کوبم...

 

ســــــــــــــرو کـــــــله ی اقـــــــــا پیـــــــدا میشــــــه

 

اقـــــا که از ان فـــــاصله متوجـــــــه حرکتـــ من میشود از ان دور می گویــــد:

 

اقـــــــا: مگـــــه ک...م د..ی

 

من: بلـــــــــــــه؟

اقــــــــا که همچـــــنان به سمت ما می ایــــــدبا هــــــــر یکـــ قدم می گــــــوید:

اقـــــــا:

مگـــــه ک...م د..ی

 

من: جــــــانم؟؟؟؟؟؟!!!!

 

اقــــــــا:مگـــــه ک...م د..ی

 

من: ببخشیــــــد من واقعا متوجـــــه نمیشمـــ چی میگید؟؟؟

 

اقــــــا که حالــــــا بــــه ما نزدیکــ شده می گـــــــوید:

 

اقــــا: گفتمـــ مگه کلم دالی؟؟؟؟(کـــــرم داری؟؟؟)

 

دوستــــان بنده: سینــــما تشریفـــ اوردن

 

عــــده ای دیگــــر از دوستان:کُپـــ کرده اند.

 

من کـــــــه متوجه میشومــ اقـــــــا نمی تواند درست صحبت کند و کـــــلمه ها را اشتباه ادا می کند

نگـــــاهی می کنم و متوجـــــه سمعکی که در گوش ایشان قرار دارد میشومــ.

 

بنابرایـــــن لبخندی میزنم و جواب نمی دهـــــم برمی گـــــردم به سمتی دیگـــر میروم

من: محدثه می خـــــــوای ما بریم خونــــــه؟؟؟

 

محــــــدثه:

اقـــــا که در حال بازگشتــــ به سمتــــ داروخانه استــــ در بین راه....

 

فـــــــریماه:اقــــــا شما بفرمایید من اینـــــــجا مواظب موتور هستم..

اقـــــا: اخه مگـــــــــه کلم داله؟؟؟!!!

فــــــریماه: نـــــــهاقــــــا این دوستـــ ما یکم مشکل داره!!!(یعنی من)

اقـــــــا که قانع میشود به راه خود ادامــــه میدهد و می رود...

من:(رو بــــــه فــــــــریماه)

 

من به همین شکــــل تا لحظه ی اخـــــر به فــــــریما می نگرم..

فـــــــریماه هم اصلا به روی خودش نمی اورد.

فـــــــ ـــــــریماه:

بعــــد از رفتن اقــــــــا..

 

دوستــــــــان: تـــــو خجالتـــ نمی کشی ؟؟؟ احمق کر و لال بود

 

من:بـــــاور کنید من واقعا نمی فهمیدمـــ چی می گفتـــ

 

دوستــــــان: ۲ و ۳ بــــــاری بنده را دعوا کردند من همـــ همان جواب بالا را میـــدادمــ

 

دفعــــه ی اخـــر

دوستان: واقعــــــــا چرا مسخـــــره کردی؟؟؟!!! (در صورتی که خودشـــان از خنده داشتند جون میدادند)

الـــبته دور از جونشــــون!

 

من:  دیــــــــــــــوانه هــــــــــــــــــــا می گمـــــــــ نفهمیدمــ چی گفتـــــ..

بچــــــــه ها: بلــــــــــــــه (قانع شدند)

 

در همیـــــــن لحظــــــــه اتوبـــوس ســــــــر می رسد..

 

من: فــــــــریماه جان شمــــــا چی گفتی به اون یاروو؟؟؟!!

 

فــــــــــریماه:

من: در داخـــــــل دلمــ می گویم حیفـــــــ که دوسال بزرگتری

 

بچه ها سوار اتوبوس میشوند و به خـــــــونه می روند و ما هم به سمتـــ خانه می رویم..

 

خب بچـــــــــه ها اینم یه قصــــه ای بـــــود که براتون تعریفـــ کردم فیض ببرین..

 

امروز از رپــــــــری عکس نیاوردم

 

ولــــــــی این یه دونــــه رو حــــالا اوردم

 

  

 

ببخشیــــــد اگه بی مـــــــــزه بود

ولــــــــــی خب خاطـــــــره بود دیــــــــگه

راستی مرسیــــــ از نظراتون.

 

تا اپـــــــــــــــــ بعد

خدانگــــــــهدارتون

+ نوشته شده در  یکشنبه 31 مرداد1389ساعت   توسط دنیز و آذین  |